กว่าจะหันมาให้เวลากับตัวเอง

ตั้งแต่สมัยเรียน ผมเป็นคนที่ให้เวลากับการเรียนเป็นหลัก ไม่ค่อยได้ไปเที่ยวไหน พอเรียนจบก็เริ่มทำงานทันทีโดยไม่ได้พักสักช่วง ตอนนั้นไม่ได้รู้สึกว่าขาดอะไร เพราะคิดว่านี่คือสิ่งที่ควรทำ

เมื่อเริ่มทำงาน ผมทุ่มเวลาให้กับงานเต็มที่ นั่งทำงานนานเกินไป แบ่งเวลาไม่ค่อยดี และไม่ได้ดูแลสุขภาพตัวเองเท่าที่ควร การไปเที่ยวหลายครั้งในช่วงนั้นเป็น outing ที่บริษัทจัดให้ ส่วนการหาเวลาไปเที่ยวเองแทบไม่เกิดขึ้น เพราะมีงานที่อยากทำให้เสร็จอยู่ตรงหน้าเสมอ

การเปลี่ยนแปลงไม่ได้มาแบบทันทีทันใด แต่ค่อย ๆ สะสม น้ำหนักเพิ่มขึ้นทีละน้อยจนผมต้องเปลี่ยนขนาดเสื้อและกางเกงจาก M เป็น L, XL และ XXL แต่ละครั้งที่เปลี่ยนไซซ์ก็บอกตัวเองว่าไม่เป็นไร เดี๋ยวค่อยจัดการ แล้วก็กลับไปทำงานต่อ

พออายุเข้าสู่หลักสี่สิบ ผมเริ่มกลับมาทบทวนว่าที่ผ่านมาใช้ชีวิตแบบไหน และเห็นชัดขึ้นว่าผมให้เวลากับตัวเองน้อยเกินไป ทั้งเรื่องสุขภาพ การพักผ่อน และคนรอบตัว

ตอนนี้ผมหันมาลดน้ำหนัก ดูแลสุขภาพ หาเวลาไปเที่ยว และให้เวลากับครอบครัวมากขึ้น ผมยังชอบทำงานและชอบสร้างสิ่งต่าง ๆ เหมือนเดิม เพียงแต่อยากแบ่งเวลาให้สมดุลกว่าที่เคย เพราะเวลาที่ให้กับตัวเองและครอบครัวก็สำคัญไม่น้อยไปกว่างานที่อยากทำให้เสร็จ